تحقیق در مورد شیوه بازیگری با توجه به سیستم استانیسلاوسکی

لینک *پایین مطلب*

فرمت فایل:Word (قابل ویرایش و آماده پرینت)

تعداد صفحه42

فهرست مطالب

(شیوه بازیگری با توجه به سیستم استانیسلاوسکی)

1- « رئالیست» [1] چیست؟

یک مکتب عینی و غیرشخصی[2]

قهرمانها و موضوع اثر رئالیستی[3]

صحنه سازی در رئالیسم و رومانتیسم[4]

گام اول (آشنایی با نقش از طریق خواندن نمایشنامه)

* اولین جلسة روخوانی نمایشنامه از دیدگاه استانیسلاوسکی

تأثیرات اولیه همانند بذر هستند.

نام رئالیسم[5] و قواعد مکتب آن را نخست « شانفلوری» در اولین نوشته های خود بتاریخ 1843 به میان آورد. در « مانیفست رئالیسم» چنین نوشت: « عنوان « رئالیست» به من نسبت داده میشود، همانطور که عنوان « رومانتیک» را به نویسندگان و شاعران سال1830 اطلاق می کنند.»

رئالیست و برون گرایی:

رئالیسم در درجة اول بصورت مشف و بیان واقعیتی می شود که رومانتیسم[6] یا توجهی به آن نداشت و یا آن را مسخ می کرد. در این دوران سلطة علم و فلسفه اثباتی[7] رمان نمی تواند وجود خود ار توجیه کند مگر با کنار گذاشتن وهم و خیال و توسل به مشاهده. فلوبر می گوید: « رمان باید همان روش علم را برای خود برگزیند.» و تن می گوید: « امروز از زرمان انتقاد و از انتقاد تا رمان فاصلة زیادی نیست. هر دو تحقیق و مطالعه ای در بارة انسان هستند.» همة آن چیزهایی که در رومانتیسم، چیزی غیرواقعی را جایگزین واقعیت می کرد: (از قبیل ماوراءالطبیعه، فانتزی، رؤیا، افسانه، جهان فرشتگان، جادو و اشباح) حق ورود به قلمرو رئالیسم ندارند.

البته توجه به سرزمین های دیگر و به زمان های دیگر (سفر در مکان و سفر در زمان) که از مشخصات رومانتیسم بود، هیچکدام از ادبیات رئالیستی حذف نشده اند. اما جای خیالبافی در بارة سرزمین های دوردست را سفر واقعی و مشاهدة آن سرزمین ها گرفته است: فلوبر پیش از نوشتن « سالامبو» به « تونس» سفر می کند و طبعاً چون سفر در داخل هر کشور آسانتر از سفر به کشورهای دوردست است